Mijn bekering vond plaats in december 1978 in de koffiebar van Youth For Christ.

Drie jaar daar aan voorafgaand vond een opmerkelijke gebeurtenis plaats op mijn kamer in mijn ouderlijk huis.

Mijn broer Hans was al zendeling in Spanje, maar er stonden nog enige boeken van hem bij ons thuis in zijn kamer. Ik als nieuwsgierig aagje keek op een dag wat voor boeken hans nog had achtergelaten. Er tussen stond “Free Lance voor God”, van Betty Smit, Zendelinge in het Amazone regenwoud van Brazilië.

Een van haar ervaringen die in dat boek werd beschreven, had zo’n impact op mij, dat ik onder het storten van veel tranen diep van binnen uit kon erkennen, dat God echt bestaat, “Hij Is” Hij existeert. Tranen van vreugde welden in mij op, niet te bevatten, welk een gelukzalig moment dat was. Onderaan bij de voetnoten vind u ook nog, welke impact dit had op korte termijn.

Nu terug naar de dag van mijn bekering;

7 dec. 1978 voor de ingang van de bibliotheek van Arnhem, stonden we ongeveer 10 voor 7 in de avond te wachten totdat de bieb om 19.00 uur open zou gaan. In die tijd dronk ik zelf nog koffie, en had na een opmerking van een van de wachtenden, die zeide, dat hij aan de overkant een bakkie koffie ging drinken, zelf ook nog geen 2 minuten nodig, om hem te volgen om ook een bakkie te nemen.

En dat was in de Koffiebar van Youth For Christ (YFC). Die avond ben ik niet meer in de bibliotheek geweest, omdat ik daar in de koffiebar Jezus hebt uitgenodigd, om bij mij een bakkie te komen drinken.

Wat bedoel ik daar mee?

In het Nieuwe Testament (NT) zien we, dat het evangelie inhoud, dat een ieder die gelooft in Jezus als onze (ver)losser en Hem in die hoedanigheid uitnodigt om in zijn/haar leven te komen, oftewel in ons hart Zijn rechtmatige troon mag bestijgen, omdat hij ons heeft gekocht en betaald met zijn kruisdood, op dat moment wordt weder geboren en een kind van God wordt.

Toen ik die avond in de koffiebar kwam en aan de bar ging zitten, raakte ik in gesprek met Gerda (de vrouw van Koos, de toenmalige voorzitter van YFC Arnhem.) Allerhande zaken in mijn leven kwamen aan de orde, mooie momenten en moeilijke c.q. verdrietige momenten, waarbij ook enige tranen moesten vloeien. Tijdens dat gesprek liep een van de andere gasten naar boven en 2 tellen later kreeg Gerda een (intern) telefoontje, van haar man, die boven zat. Uit het antwoord van Gerda kon ik opmaken, dat Koos haar vroeg, of ze al hulp nodig had.

Na een paar minuten kwam Koos ook naar beneden en na nog enig heen en weer gepraat, zijn we gedrieën naar boven gegaan waar ik dan Jezus heb uitgenodigd, om in mijn leven te komen. Eindelijk; 3 1/2 jaar na het moment dat ik kon uitspreken dat God IS, kwam Hij in de persoon van Jezus in mijn leven. Geen uitbundige vreugdevuren op dat moment, maar ik wist vanaf dat moment, dat ik een kind van God ben en in Zijn armen mag schuilen.

Na die avond brak een tijd aan van, ontdekken en leren. Zelf een bijbel gekocht en deze in een paar jaar letterlijk stuk gelezen. Vele uren spendeerde ik in het onderzoeken van Gods Woord. Dankzij het werk wat ik deed in die tijd, was ik in de bevoorrechte positie, dat ik ook legaal in de baas zijn tijd in de Bijbel kon lezen en had dan ook dagelijks bijbelboekjes bij me. Ik vrat de letters, na de eerste 26 jaar van mijn leven gevoed met een druppel evangelie per week, mocht ik mij nu vanaf mijn bekering, laven aan die onuitputtelijke bron, als de ware moedermelk, het Woord der Waarheid.

Ik besefte later, dat ik onbewust met mijn bekering was toegetreden tot de Reformatie. Als eerste generatie Protestant, begon ik aan een avontuur van het ontdekken van de ins en outs van de protestantse wereld. In die ontdekkingstocht, kwam ik ook tot het inzicht, dat veel protestantse denominaties ergens zijn blijven steken in hun proces van “Door Reformeren”

Dat proces heb ik zelf doorlopen in vooral de eerste 10 jaar na mijn bekering.

“Door Reformeren” houd in; Na mijn bekering ontdekte ik tijdens het bijbel lezen en bestuderen, steeds meer wat het volledige Evangelie behelst, maar ook, dat ik in diezelfde Bijbel begon te zien, dat veel van mijn roomse theologie/leerstellingen niet overeen kwamen met wat de Bijbel zegt. Ik vergelijk het met 2 wiggen, die tegengesteld op elkaar liggen, rood is de wig van het Evangelie, (van laag naar hoog) zwart is de wig van de roomse leer, (van hoog naar laag). Tijdens mijn Bijbelstudie groeide de rode wig van het Evangelie, en onderwijl was ik naar God bereid om mijn roomse leerstellingen en gebruiken overboord te gooien en dat wordt weerspiegeld in de zwarte wig die alsmaar kleiner wordt.

Als ik in de Bijbel een onderwerp tegen kwam wat in de roomse kerk anders was onderwezen, dan dat ik daar in de Bijbel las, nam ik afstand van die roomse uitleg van dat onderwerp.

De roomse leerstellingen en gebruiken die ik de afgelopen 40 jaar overboord heb gegooid, komen verder op deze site ook nog aan bod. Uiteraard met allerhande argumenten, gestaafd door de Bijbel.

Dit alles heeft mij doen besluiten om afstand te nemen van mijn roomse erfenis.